Boogies Extreme 2009.
Afgelopen weekend was het dan zover, Peter, Frank, Mariëlle, Suzanne en Jelle reisde af
naar het inmiddels welbekende Schoonbron nabij Valkenburg. Versteld staand van alle luxe
die we deze keer in de gehuurde stacaravan zagen, hebben we snel alles binnengezet
waarna we naar Valkenburg zijn gegaan om wat boodschappen te halen en Sandra van het
station hebben gepikt! Weer teruggekomen in onze stacaravan even languit op de ”couch”
plaatsgenomen om te genieten van de serene rust.
Die avond hebben we ervoor gekozen , omdat het al vrij laat was, op de camping een hapje
te eten. Ook Willem en Laura waren inmiddels aangekomen en hadden hun eigen caravan
geplaatst op de camping. Aangekomen in het restaurantje waren de menukeuzes snel
gemaakt, al was er genoeg te krijgen! Met het oog op de komende toertocht nam Frank
wijselijk een heerlijke pasta genaamd bami met saté……Na een hoop gelach kwam hij
erachter dat bami geen pasta is….weer wat geleerd! De borden die op tafel verschenen
waren meer dan groot. Peter en Sandra hebben samen een complete koe op, Willem zijn
hoop met vlees leek aan het eind niet veel kleiner te zijn geworden en Laura kon haar
pizza zo weer doorverkopen, en Frank liet de volgende dag nog steeds bami-boertjes!.
Kortom, erg veel voedsel!
Die avond gelijk doorgegaan naar Valkenburg om een kroeg op te zoeken. Met 8 man in 1
auto (fotos komen op de site) was deze rit vrij pijnlijk. Die avond gezellig een pilsje gepakt
in Valkenburg. Op de terugweg was men erachter gekomen dat wij de vachtjes waren en
op de taxistandplaats werden we dan ook gelijk doorverwezen naar de taxi. Onze
ploegleiding schatte ons eindelijk op waarde, en we konden in een heuse limo stappen.
Om vooral geen kostbare slaaptijd te verliezen hadden ze Michael Schumacher als
taxichauffeur geregeld!
De zaterdagochtend kwamen de dames Laura, Suzanne en Sandra op het idee om een
fietstochtje te gaan maken. Na 3 uur fietsen bleek het een waar slagveld te zijn geweest
met 2 dames die het asfalt van dichtbij hebben bekeken. Maar uiteindelijk hebben ze wel
flinke klimmetjes voor de kiezen gehad. Sandra wilde kosten wat kost de keutenberg
opfietsen (want Peter kon dat immers ook!!) Na zichzelf helemaal leeggereden te hebben
had ze de top behaald. Hier stonden een paar lachende mannen die haar vertelde dat ze
voor nog op het grote blad zat en dus veel te zware versnellingen had gebruikt, chapeau
sandra!! Ook het nieuwe vachtje zonder vachtje Corinna uit het immer pittoreske Vleuten
had zich zaterdagochtend aangesloten bij de club! Al met al, genoeg animo en
fietsvermogen voor een vrouwelijke variant van WV de Vachtjes: WV Met Bloed, Smeer en
Tranen!!!
Nadat het bloed van de benen was gewassen zijn we naar Valkenburg gegaan en hebben
we de stuurbordjes etc. opgehaald voor de rit van zondag. Die avond lekker gegeten in een
restaurant met normale porties eten. Inmiddels waren ook Robbert en Peggy gearriveerd.
Die avond nog even de plaatselijke bowlingbaan opgezocht waar we nog een ontspannen
momentje hebben gepakt.
Zondagochtend 7:00 ging de wekker. Met gezonde spanning kleedde de vachtjes zich aan
voor de toerrit van die dag. 100 kilometer stond op het programma met de nodige
klimmetjes erbij. Het hele weekend was het prachtig weer maar nu regende het licht. De
regenpakken konden dus aan! Ook Mariëlle bleek wat gespannen want bij het
achteruitrijden onderweg naar de start werd een paaltje geraakt waardoor Peter zijn band
een slag had opgelopen. De deskundigheid van het shimano tentje bij de start zorgde
ervoor dat het grootste gedeelte van de slag eruit was waarna de rit kon beginnen.
Nadat we de eerste 50 kilometer hadden gereden in voornamelijk regen begon het wat
warmer te worden. Het ging allemaal heel goed met weinig klimproblemen. Het
vrouwelijke vachtje reed alle klimmetjes iets langzamer op dan de mannen maar op de
rechte stukken kwam ze dan weer voorbij om op kop de snelheid erin te houden! Peter had
wat last van de blessure na zijn Tilburg Ten Miles hardloopwedstrijd. Bij de eerste stop na
57 kilometer gingen de regenjacks uit en werd Peter zijn blessure behandeld door
de E.H.B.O . als tip werd meegegeven dat hij licht moest schakelen en niet te hard de
heuvels op mocht, wat een wereldblessure is dat zeg die wilde we allemaal wel !! J
Het tweede gedeelte werd ingezet met na een tijdje een lekke band voor Corinna. De
hulptroepen waren echter snel ter plaatse en binnen enkele minuten had de materiaalman
(naam: onbekend) de band vervangen. Tot overmaat van luxe kreeg ze nog een nieuwe
binnenband mee van deze goede man) De laatste kilometers volgde de heuvels elkaar in
rap tempo op wat erg voelbaar was in de benen! De Keutenberg was de 1 naar laatste en
steilste klim van de dag. Met 22% kwamen alle vachtjes netjes naar boven, maar uiteraard
was het bij iedereen voelbaar. Nog 1 heuvel te gaan wat tevens de finish zou betekenen:
De Cauberg. Deze kwam iedereen op de een met wat meer kramp dan de ander maar de rit
was weer volbracht. Het was een prima georganiseerde , leuke, afwisselende tocht!
Hierna zijn de vachtjes na een douchebeurt weer huiswaarts gekeerd. Hiermee is voor dit
seizoen een einde gekomen aan de toertochten. Volgend jaar met een nieuw tenue weer
nieuwe, nog mooiere, nog moeilijkere toertochten! We houden je via deze site op de
hoogte natuurlijk!!
PS: DE EERSTE FOTOS STAAN ONLINE, DE REST VOLGT DEZE WEEK!!
PS2: de 2 filmpjes die zijn gemaakt kun je hier en hier bekijken!!
Nu de wielervereniging echt serieuze vormen begint aan te nemen is besloten een stukje professionalisering in te
La Vuelta d’España!!!
Het is even stil geweest op de site, maar de volgende toerritten zijn inmiddels 
