Afgelopen zondag was het dan weer zover, de eerste officiele toertocht
(dat wil zeggen: deelname kost geld) Na de tijd verzet te hebben (op Jelle
na dan en dus kwartiertje vertraagd) lieten we brabant achter ons om naar
Driebergen te rijden. Het beloofde een mooie tocht te worden aangezien
het een graadje of 14 zou worden met veel zon. Vele van ons twijfelde of
we in de korte broek of shirt moesten gaan maar in het ochtendgloren bleek
al snel dat het akelig fris was. En dus stonden we met 7 man te vernikkelen
van de kou bij het afladen van de fietsen. Positief was het aantal vachtjes
dat op was komen draven, Jelle, Twan, Peter, Rein, Ari, Robbert en Frank waren
van de partij!

Na ingeschreven te hebben gingen we van start, al snel bleken we een heus
peleton aan te voeren van zon 40 man! De vachtjes op kop, dat kon natuurlijk
niet!! Daarom reden we even wat rustiger aan (want Peter moest nog even de
auto op slot toen en kwam dus achterop gereden). Nadat Peter was aangesloten
ging het gas erop. Inmiddels waren er wat rijders op kop gegaan die er flink
het gas op gooide. Snelheden van boven de 35km/h waren meer regel dan
uitzondering. Ook toen we de dijk op draaide met wind tegen ging het er
stevig aantoe! De vachtes in hun opvallende kledij lieten doken overal in
het peloton op. Jelle en Robbert voerde op de dijk zelfs het peloton nog even
aan op de dijk, chapeau vachtjes! Al snel bleek waarom de mannen er zon
hoog tempo in hadden zitten, bij het wisselpunt van 100 en 135km gingen
ze de 100 route verder en wij de 135!

We kwamen nu in het glooiende gebied van de Utrechtse heuvelrug terecht.
nadat we de grebbeberg hadden beklommen hebben we na 65km een stopje
ingelast bij een stempelpunt. Na een heerlijk appelgebakje zijn we verder gegaan.
Al trappend door het mooie landschap en het steeds feller wordende zonnetje
gleden de kilometers onder ons vandaan. Na nog wat kleine beklimmingen
kregen de wat minder getrainden onder ons het wat zwaarder, maar zoals
de vachtjes zijn: samen uit samen thuis! Inmiddels waren we zon 100km verder 
en hebben we nog een korte pauze ingelast! Het laatste stukje met nog 2
beklimmingen was heerlijk voor de beentjes! Pijn moet het namelijk wel een 
beetje doen natuurlijk!

Hierna was het uitrijden naar de finish. Met dan aan een snorfietser waren we snel
weer in Driebergen waar we terug konden kijken op een mooie tocht met een
goed gemiddelde! Dat beloofd veel goed voor volgende week want dan reizen
Peter Jelle en Frank af naar vlaanderen om de ronde van vlaanderen te gaan
trotseren! Dit zal nog zwaarder zijn dan afgelopen zondag, maar een betere 
voorbereiding kunnen we natuurlijk niet hebben!