Giro d’Italia Utrecht!

Afgelopen zaterdag was het weer zover, een toertocht! Deze keer stond een tocht van
130km op het programma. Het was niet zomaar een tocht, maar de Giro toertocht die een
dag later grotendeels door de profs zou worden afgelegd.  Tevens onze eerste rit in een
peloton wat weer een speciaal tintje aan de rit gaf!

Zoals gewoonlijke was een regenachtige dag waarop de vachtjes Frank, Peter en Jelle aan
de bak moesten. Na een goede nacht slaap (weer eens wat anders dan midden in de nacht
je bed uit om naar Limburg te rijden) werd de wielerkleding aangetrokken en vertrokken we
op de fiets naar de jaarbeurs in Utrecht. Daar aangekomen snel het foute roze giro shirt
gehaald en aangetrokken (uiteraard veel te kleine maat want een Italiaan met maat XL
moet als hij hier kleding koopt een S nemen ) Bij de start zagen we Brecht, Jolanda en
Corinna nog, maar nadat die nog even een banaantje wilde halen, zijn we ze kwijt geraakt
in de drukte. Dus toen maar met 3en richting de start!

Om half 10 werd het startsein gegeven en na 5 a 10 minuten kwamen ook wij uiteindelijk in
beweging! De start ging vrij langzaam en aangezien we vrij ver achteraan startten waren er
in de eerste kilometers redelijk wat opstoppingen. Dit was natuurlijk te verwachten met dik
4000 man in 1 peloton.

Nadat het peloton op gang was besloten we om er een lekker gangetje in de houden. Met snelheden van rond de 30 kilometer
per uur reden we in een grote groep ergens aan het einde van het roze gekleurde lint. Na een kilometer of 30 kregen we door
dat er meer in zat hebben we het tempo nog wat omhoog geschroefd en reden met een gangetje van tegen de 40km/h steeds
wat kleinere groepjes voorbij . In het eerste gedeelte van de rit zaten leuke bezienswaardigheden zoals Soestdijk en zelf een rot
over de gehele landingsbaan  van vliegbasis Soesterberg! Na zelf een stuk met 45km/h op de teller afgelegd te hebben kwamen
we er na een kleine 90 kilometer achter dat we de motoren zagen die voorop de stoet reden. Dat betekende dat de grote
snelheid eruit gehaald kon worden en we ons konden opmaken voor een restant van 40km met een tempo van rond de 30km/h.
Echter na 120km met de finish in zicht reed Peter lek. Toen de band verwisseld was ware de meeste groepen ons inmiddels
weer voorbij, waardoor we nog konden aansluiten in het achterveld waar de mensen zichtbaar moeite hadden gehad met de
130km. De laatste 10 kilometer hebben we nog in een treintje doorgetrapt met weer een snelheid van rond de  38km/h.
Voldaan kwamen we weer aan bij de finish waar Suzanne en Sandra (die de 70km versie hadden gereden!)  op ons zaten te
wachten. Suzanne had nog een slootje van dichtbij bekeken, gelukkig was door deze val de schade beperkt tot haar fiets en was
er lichamelijk niets aan de hand. Na een pilsje gedronken te hebben op het terras bij de finish werd geconcludeerd dat het een
mooi ervaring was. Niet extreem zwaar, maar toch in een goed tempo door kunnen rijden. En voor alle mensen die ooit eens in
een peloton willen rijden, het is echt niet gevaarlijk maar zelf supergaaf, gewoon doen dus!!

Op naar Limburgs mooiste!